DefenDDeeFrienD

090548

ตื่นแต่เช้าเลยวันนี้เพราะเมื่อคืนเติ้ลบอกจะมามหาลัยแต่เช้า มาเซตโปรเจคเตอร์ให้ (ขอบคุงๆ)
สิ่งที่เรียนรู้ก่อนการการจะทำงานที่สำคัญๆกับคอมพ์คือ
-หมึกปริ๊นซ์หมด (สงสัยช่วงก่อนทำงานเยอะ ปริ๊นซ์อย่างหนักพอถึงงานสำคัญสุดท้ายหมึกหมด)
-ฝนตกฟ้าร้องไฟดับ(โฮะ ฝนหลงฤดูมาจากไหนเนี่ย และก้อมาไฟดับเอาตอนทำงานนี่นะ)
-ไวรัสเข้าเครื่อง (มาได้จังหวะมากกก พาเครื่องอืดเลย เหมือนตะเกียกตะกาย
ไปให้ถึงฝั่ง อดทนหน่อยๆ เดี๋ยวเสร็จงานนี้จะส่งมันลงนรก 555)
-น้องมาขอเล่นเกมส์ (มาได้ถูกเวลาจริงๆ จะรีบทำงาน กลายเป็นคนใจร้ายไปเลย
แนะ แอบย่องมาดู ตอนเราเปิดเพลงฟังด้วย )
-ง่วงนอนคืนสุดท้าย ....ไม่ไหวตาจะปิดๆ

มาถึงมหาลัย นั่งเล่นๆที่ห้อง สักพักก็ลงไปทานข้าวกัน แล้วก็ขึ้นไปเตรียมพรีเซนท์
กว่าจะรอปรมาจารย์เจไดทั้ง4มาครบ และก้อเซตโปรเจคเตอร์มีปัญหานิดหน่อยๆ
ดีใจกรรมการรองมาช้า อิอิ  แรกๆก็พรีเซนท์ดี หลังๆอาจารย์เริ่ม ถามลึกขึ้นๆ เริ่มไม่ไหว
ควักมุขนี้มาเลย ครับๆ ขำๆ ผ่านๆ ก็เล่นแบ่งกัน คนนึงถามเนื้อหา คนนึงถามโปรแกรม
ป๋มก็แย่เลยซิค้าบบบ ดีนะที่อาจารย์ที่ปรึกษาเข้าใจ ว่าสุรพงษ์เป็นคนพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ฟังใครก็ไม่รู้เรื่อง
อาจารย์เลยกลายเป็นล่ามให้เลย (ดีนะ อาจารย์คุยภาษาเราเข้าใจแล้ว ใครเป็นเพื่อนเราก็จะรู้ว่าเราพูดจากหลังไปหน้า ซ้ายไปขวา
กลับไปกลับมาหมด  และดีที่อาจารย์รู้ว่าสุรพงษ์ ถ้าอารมณ์ไม่มีจะไม่ทำงาน แต่ถ้ามีฟิวส์งานจะไปอย่างเร็ว แต่ทุกงานก็อยู่ในกำหนดเวลานะ)

ผ่านไปสองชั่วโมง ไม่มีเบรก ซัดไม่เลี้ยง อาจารย์ก็เชิญเราออกห้องไป 
สักพักอาจารย์ก็เรียกเราเข้ามา
"ดีใจด้วยครับ คุณได้ลูกผู้หญิง" (ไม่ใช่ๆ ผิดงานแล้ว)
อ้อ ๆ"คุณสอบผ่านเป็นเจไดแล้วนะ" (ไม่ใช่ๆ กำลังจะฉายเร็วนี้)
...."อาจารย์ทุกคนลงความเห็นว่า คุณผ่าน "

"เหรอ ครับ" งง ไง  (เอ๋อเหรอ เลย สักพักเริ่มรู้ตัว )

หลังจากนั้นก็เริ่มชี้แจงส่วนที่ต้องแก้และทำเพิ่มในเล่ม 

โทรเรียกเติ้ลมาช่วยเก็บของ แล้วมานั่งเล่นต่อที่ห้อง  ด้วยอาการเบลอๆ

จบแล้วววววววววววววววววว

Special Thank:
พ่อ :สำหรับเงินทุกบาททุกสตางค์ที่ส่งเสียมาจนถึงวันนี้ (ถ้าจะต่อคงหาทุนเองแล้วละครับ )
       ไม่เคยปิดกั้น อยากทำอยากเรียน อยากเล่นอะไร ส่งเสริมตลอด  คุยกับลูกอย่างเพื่อน
  
แม่ :ผู้หญิงที่น่ารักมากกก หากแฟนเราเข้าใจเรา เหมือนแม่เข้าใจพ่อก็คงดี เป็นแม่ที่วัยโตไปตามลูก
        หัวทันสมัย เป็นนักวิจารย์งานส่วนตัวของเรา

ยาย:ความรู้เก่าแก่โบราณ ยายเราสอนให้เราไว้ ยายเป็นคนทันสมัย 80 กว่ายังคุยกับเราได้เกือบทุกเรื่อง
     เราโตมากับยาย องค์เป็นเด็กดีเพราะยายอบรมสั่งสอน ถ้ายายรุ่นเดียวกับองค์ องค์เรียนสู้ยายไม่ได้แน่ ๆ
    ก็ยายหัวดีออกจนองค์ยังกลัวเลย แอบเสียใจที่ทำงานจบไม่ทันยายเสีย แต่ตอนนี้ยายคงอยู่ที่ไหนสักที่ที่เห็นว่าองค์ทำได้แล้ว

พี่น้องญาตๆ:หลายสิ่งหลายอย่างพวกเขาคือส่วนที่เติมให้ชีวิตเรามีวันที่ดี

เพื่อนๆ น้องๆ และเชียงใหม่ :สำหรับมิตรภาพและวันเวลาดีๆ เอาไว้ให้คิดถึงยามจะหมดกำลังใจ
            ระเบียงศิลป์ การก้าวเข้าไปวันนั้น มันกลับเปลี่ยนชีวิตเราไปหมดเลย

พี่ๆเพื่อนๆ ที่เกษตร: พี่เจ๋ง พี่นุช พี่ฮง สำหรับคำปรึกษาในทุกๆเรื่อง และก้อ เป็นส่วนสำคัญในการจบครั้งนี้
           ท๊อป สำหรับเกะที่สนุกสุดจะนาน เติ้ล ไปเสม๊ดไม่เสร็จสักที หนุ่ม ซิ่ว ต้นไอ้นัทกระเทย55
ตาก้อง
          และก้อพี่เอี๊ยด พี่จากเชียงใหม่ที่แสนดี

ไดอารี่คลับ : สำหรับคืนหนึ่งที่เราคิดว่าเราไม่เหลือใครแล้ว

ทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาพบเจอเรา หวังว่าคงจะประทับใจ ตัวจริงน่ารักกว่าเนอะ อิอิ

     Share

<< EXTRA ORDINARY #11A to Z with me >>

Posted on Mon 9 May 2005 22:47

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh