ALL...ways

28/05/49

      นอนฟังเพลงกลิ้งไปมาในห้อง ซักผ้าที่กลับมาจากอบรม บ่ายกว่าก็ออกจากบ้านเพื่อไปสยาม ดูหนังญี่ปุ่นเรื่องนึง ที่บุ๋มแนะนำมา Always วางแผนจะไปดูตั้งแต่อาทิตย์โน้นก่อนไปสัมมนาแต่จนแล้ว ก็ได้มาดูวันนี้ ถึงลิโด้บ่ายสองครึ่ง ซื้อตั๋วหนัง เลือกแถว B7 เพราะเบนจากตรงกลางไม่มากและก็เลือกต่อจากตรงกลางที่มีคนนั่ง ไม่เลือกนั่งเว้น เพราะวันนี้มาดูคนเดียว เขาคงจะนึกว่าเรามากับคนอื่น
      คนยังไม่มากเท่าไร หรือเขาดูไปกันหมดแล้วนะ เดินดูเสื้อผ้าแถวนั้นใกล้เวลาก็รีบเข้าโรงลิโด้3 ไอ้พวกที่จองแถวเรานับจากตรงกลางก็ไม่มาซักที มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาคนเดียวมองๆแล้วก็นั่งลงข้างเราแปลกที่ถัดจากเธอไปกลับไม่มีใครมานั่ง ห่างไปสักสองตัวจึงมีคน มาดูคนเดียวเหมือนกับเราแฮะแล้วข้างเราด้านซ้ายก็มีผู้ชายมานั่งมาด้วยกันสองคน น่ารำคาญยกมือมาชี้โน่นนี่ ตลอด ผู้หญิงที่นั่งข้างเรา มีมารยาททีเดียว สังเกตุเห็นมือถือส่องแสงแวบๆในกระเป๋าหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่ได้รับสาย
       หนังดี ตั้งแต่เริ่ม ไปจนถึงกลางเรื่อง และ จบ  การเฟดเข้าออกทำได้ดี ดีจนเรารู้สึกขอบใจบุ๋มในใจและดีใจที่ยังทันมาดูในโรงหนังให้แง่คิดมากมาย แต่ชอบ คำง่ายๆ ที่เหมือนจะพยายามเน้นย้ำในท้ายๆ "complete strangers" ท้ายหนังและบทคลาย
ผู้หญิงข้างๆผม คงจะไม่ไหว เสียงแกร๊กๆ เพราะเธอค่อยแทรกมือลงในกระเป๋า ทิชชู่สีขาวในความมืด ก็ยังเห็นได้ชัด เธอหยิบทิชชู่มาเช็ดน้ำตา เสียงฟืดฟาดของอีกหลายคนข้างหลังผม คงเป็นเสียงชมของหนังเรื่องนี้
      
หนังจบคนเริ่มเดินออก แถวB มีผู้ชายคนนึงและมีผู้หญิงอีกคนนั่งข้างกัน ยังไม่ยอมออก หนังฉายรายชื่อพร้อมกับภาพนักแสดงที่ถูกจับมาถ่าย เป็นครอบครัวๆ
ผมลุกพร้อมๆกับเธอ เดินออกประตูด้านซ้ายส่วนเธอแยกออกไปทางด้านขวา ผมหันหลังกลับไปดูที่ฉากเห็นเครื่องบินที่เด็กๆเล่นกันในเรื่องบินผ่านรายชื่อนักแสดง 

      ก่อนเดินขึ้นบันไดเลื่อนรถไฟฟ้า มีเด็กนักเรียนใส่ชุดกีฬาสีม่วงดูย้วย เดาะฟุตบอล หญิงสาวหน้าตาดีเดินมากับแฟนพยายามหาตังค์ในกระเป๋าจะยื่นให้ ชายหนุ่มรีบยื่นแบงค์ยี่สิบให้ผู้หญิงให้น้องเดาะบอลคนนั้น ชดเชยความสามารถที่เขาไม่มีให้กับ
เธอรึเปล่านะ บันไดเลื่อนพาขึ้นมาจนเห็นภาพเด็กวัยรุ่นอีกสองคน แต่งตัวฮิปฮอปเชียวใส่เสื้อสีขาวสะอาด กางเกงตัวโคร่ง กำลังกินโรตีบอยในถุงกระดาษที่พิมพ์โรตีบอยคงกลัว กลัวว่าใครจะไม่รู้ว่าเป็นโรตีบอย กลัวว่าจะเป็นขนมอบยี่ห้ออื่นซึ่งกำลังทำตลาด
มาแข่งด้านราคาอยู่มั้ง เลยกินคาถุงซะจนจะกัดกระดาษเข้าไปอยู่แล้ว ผมลงมาอยู่อีกด้านของถนนมองกลับไปเห็นเด็กใส่ชุดนักเรียนคนนึง มาพูดมายิ้มให้กับเด็กคนที่เดาะบอลคนนั้น ชื่นชมในความกล้าในความรัก ในความฝันของเพื่อนมันละมั้ง

        สยามก็ยังมีเด็กน่ารักๆเดินขวักไขว่ สองปีที่แล้วที่ผมเสียใจ ผมเดินมาดูหนังเรื่องสัตว์ประหลาดที่ลิโด้คนเดียวนี่แหละ ผมก็เป็นผู้ชายโง่ๆ ที่บอกกับตัวเองว่า แหกตาดูซะคนน่ารักๆยังมีอีกเยอะ  ยังมีคนอีกมากมายแล้วมึงจะเสียใจอะไร

    กลับมาที่เมื่อเย็นวันก่อน ตอนนั่งในรถ ส่วนก็พูดออกมาว่า "ไอ้องค์มันเป็นคนดี อยู่ข้างไอ้หนุ่มโว้ย"
"ส่วน ....ผมก็ไม่ดี หรอก มีบางเรื่องก็ไม่ดี"
"เฮ้ย ไม่ผิดหรอก ก็แล้วแต่ใครชอบอะไร"
"ครับ ผมชอบดื่มเหล้าและนั่งฟังเพลงเบาๆมากกว่าไง มันเป็นความสุขของผมนะ นั่นไงอ้อยเรื่องที่พี่บอกอ้อยเมื่อคืนไง"

แล้วมื่อคืนเหรอครับ ผมนั่งทานเหล้า ไม่อยากไปกับอีกกลุ่ม เพียงเพราะอยากฟังคำพูดของพี่สายชล  บางทีประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมานาน
ของเขา อาจหลุดออกมาในเรื่องที่ผมอยากจะฟัง ..
"พี่สายชลๆ ผมคิดถึงมันเสมอเพราะผมกลัวว่าถ้าวันนึงผมมีเงินในมือซักร้อยล้าน นอนกำลังจะตายจากโลกนี้ ไม่มีเรี่ยวแรง น้ำตาไหล  เพราะไม่ได้ทำในสิ่งที่เฝ้าฝัน แล้วพี่คิดว่าสุดท้ายของเราคืออะไรละครับ
"Not thing"
ผมไม่ถามไรต่อ ไม่มีอะไรที่ถูกผิด มันควรเป็นหน้าที่ผมที่มาคิดและทำต่อ
รอยเท้ายังเป็นของเรา
หญิงสาวที่น่ารักๆรวมถึงเธอที่มานั่งข้างผมคนนั้นและผู้คนที่สยาม ก็เดินผ่านผมไปมาๆ ...เสียงหลังหนังจบในใจเบาๆ

"Complete Strangers..."

 

     Share

<< อบรมภาคเหนือดวงตาปีศาจ >>

Posted on Sun 28 May 2006 20:13

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ห้าปี
สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย
EXTRA ORDINARY #31
หยุด
นานอีกหน่อย
Endless StoRy
คำสาป
รอยต่อแผ่นเหล็ก
ดวงตาปีศาจ
ALL...ways
อบรมภาคเหนือ
ปฐมนิเทศ
เช้าที่ผมเดินเลี้ยวซ้าย
Fashion Street
MeMoRandum
คนที่จางหายเมื่อน้ำแข็งละลายในความร้อน
พัดพา
พริ้ม
เพียงพบ
เติมฝัน
ทางแยก
EXTRA ORDINARY #30
Tickle Color Test
EXTRA ORDINARY #29
แด่คนที่คิดถึงในอีกโลก
241148
ปกรอง
EXTRA ORDINARY #28
รอย(กระทง)....ในความทรงจำ